Verslag Grand Prix 31.7 Duinkerke 4-5 november.

Net als vorig jaar is de Mr Sandman-Fortis crew voor een laatste maal dit jaar samen te Duinkerke. De Yacht Club de la Mer du Nord organiseerde er reeds voor de derde keer hun 31.7 Grand Prix. Het is niet zo moeilijk voor hen om voldoende boten aan de start te krijgen , er liggen er een tiental , die vooral bij mooi weer haast elke zaterdag onder elkaar racen.

Het aangekondigde weer, en het feit dat het al november is, zorgt toch voor twee boten uit Calais en twee boten uit Oostende. Met negen boten en een zeer korte startlijn was het telkens een erg spannende startprocedure. Drie tot vier Beaufort, westenwind, met de gebruikelijke korte golfslag achter de Duinkerkse banken. We wisten al van vorig jaar dat de Fransen hevig zijn , welnu , het is er niet op verbeterd. Bij de eerste start werden we dan ook ei zo na gesandwiched tegen de startboot. Na het uitvoeren van de penalty om de leiwaardse -spiksplinternieuwe- boot even aan te toetsen, waarbij hun (in Frankrijk verplichte)hoefijzerboei plots op onze boot lag (hadden we ingedrongen, ik weet het niet zo zeer) haalden we een zevende plek. We hadden het gat met de anderen bijna dicht, maar de boeien lagen vrij dicht bij elkaar.

Gelukkig waren reeks twee en drie rustiger, waarbij we vrij defensief én toch goed startten, en werden we daarin twee maal tweede, telkens met zeer weinig speling tussen boot één en boot zes. Er was ondertussen een scheur in het achterlijk van de genua; eindeseizoensmoeheid.

De wedstrijdleiding had dit gezien , en ze stonden ons op te wachten op het ponton met de melding dat de zeilmaker van om de hoek al was ingelicht om nog even te blijven. Erg keurig was het zeil zondagmorgen terug in orde. Organisatie tot in de details geregeld.

Op zondag alweer een mooi en kort windwardleewardparkoers, alleen was de zee nu op z’n Frans gezegd ‘tres peut négotiable‘, de wind tussen 20 en 25 knopen, en we hadden dan nog de verkeerde keuze gemaakt met een te groot voorzeil te starten waardoor we hopeloos de mist in gingen, en pas achtste werden. Slik.

Voor de wind was er telkens heel wat spektakel, met Fransen die niet voor terugschrikken om er een gijpfestijn van te maken.

Volgende reeks was al even moeilijk, zevende. De laatste twee reeksen hadden we een redelijker tempo en werden we op de moeilijke kasseien van Nord-Pas de Calais tweemaal vijfde. De eerste twee boten hadden een vrij grote voorsprong op de rest; in Calais kennen ze er wat van. Radio 6, de eerste , heeft dan ook dit jaar vrijwel alles gewonnen. De tweede boot werd door crew van Elvstromsails versterkt. Verleden jaar waren we ex-aequo eerste met behulp van Michel Lefebvre, die we nu echter thuis lieten omdat we de laatste koers van het jaar met de regular crew wilden afsluiten. Wat de overige plaatsen betrof was het meestal wel steeds een andere boot die nu weer prima, dan weer minder presteerde. De verschillen waren dan ook niet zo fantastisch groot.

De eerste twee plaatsen waren voor de burgers uit Calais; wij waren uiteindelijk zesde. Pied Piper die een tweetal (ex-)Garce crewmembers aan boord had, achtste.

De afwezigen hadden weer eens ongelijk. Er was een leuke prijsuitreiking, die al even snel volgde als de reeksen elkaar opvolgden op het water. Met een ganse tas leuke gadgets van Beneteau en Elvstrom sloten we het seizoen af.

Afspraak volgend jaar ook in Duinkerke, waar we met het Noordzeekampioenschap voor het eerst naar toe trekken. Kwestie van sportieve challengers op te zoeken over de landsgrenzen. En voor de Nederlanders, ja , in IRC. En in eenheidsklasse 31.7 uiteraard.

Read more: Verslag Grand Prix 31.7 Duinkerke 4-5 november.

2008 ONZK kalender

De 2008 kalender voor het ONZK: Download hier !

Antwerp Race

Antwerprace vanuit de kuip van mr Sandman –Fortis.

Nadat ik vorig jaar na de Antwerprace erg enthousiast was thuisgekomen, had m’n echtgenote gezegd dat ze dat ‘leuk processietochtje naar Antwerpen ‘ ook wel eens wou meemaken. Chris, eigenaar van de Pied Piper, was de schipper van dienst .Hij had de boot immers met mezelf in barre omstandigheden willen naar Terneuzen varen. Gezien hij steeds de rust zelve is was mijn vrouwtje er wel gerust in dat alles keurig zou blijven. Ikzelf zou wel de spi , de taktiek en de navigatie doen , Paul en Jeroen grootzeil , genua en de spischoten. Ook waren mijn twaalfjarige zoon en z’n beste vriend van de partij . We konden dan wel niet in volle sterkte starten met de regular crew , maar de 31.7 is een echte familieboot…

De ene scheepsmaat sliep ,vermoeid door een slechte nacht aan boord , de andere was onze kaartlezer. Nadine stond in voor de catering , het aanpakken van de spi , en mocht fotos maken. De wind was vrij vrouw- en kindonvriendelijk zaterdagmorgen , zes à zeven bft , wilde zee , en dus kozen we er dan ook voor om met twee reven en een Genua 3 naar de startlijn te varen. Omdat die Genua dan ook nog niet wilde naar boven gaan , gingen we slechts als voorlaatste over de startlijn .Een flinke jaap in mijn rechter duim was de prijs die ik moest betalen in het gevecht met de in de tuffluff geklemde genua. Ondertussen waren we allen nat tot aan onze nek .

Vol frustratie zagen we dat er al twee 317’s direct de spi trokken ,Cedo Nulli deed z’n naam eer aan. Maar ‘ t was direct al bingo en ze liepen uit het roer , en we hadden al snel een tweede boot achter ons .Shoebox was al niet meer bij te houden . De reven gingen er snel uit .Uiteindelijk konden we iedereen overtuigen dat het met die spi echt niet gevaarlijk zou zijn .

We zeilden met een viertal boten zij aan zij door het Middelgat , er waren er drie al snel van ons weg: Shoebox , Cap en Sharkos .We zagen in de verte dat er twee boten van de drie de boei 42 niet namen aan stuurboord, en doorzeilden. Tegen de zon in konden we niet zien wie het was .We gingen er mooi van door met Martiny net voor ons , ik denk dat we niet onder de twaalf knopen over de grond gingen , maar we konden netjes de spi ophouden , en werden ook wel wat overmoedig .Tot voorbij de Perkpolder bleven we netjes samen met Spetter , Kolokwint en Martiny. We namen de binnenkant van de bocht aan Walsoorden, waardoor we heel wat terrein wonnen , en samen met Martiny afstand namen van de twee andere .

Cap zagen we op een niet zo verre afstand voor ons varen , dus alles was nog mogelijk .Toen we dan ook zagen dat Cap plots de spi wilde gebruiken als visgerief , hadden we er een te goed gevoel bij . Toen we hen bijna hadden , wilde ons roer plots ook niet meer reageren , de spi trok dan ook de mast naar het water , en toen onze stuurman van de schrik was bekomen , was Cap er al weer vandoor .Voor de oefening werd dat even later nog eens herhaald .Er zijn geen fotos van , gezien de fotograaf van dienst niet wist wat er gebeurde…Ik stond op dat moment aan de mast , en voelde het water in mijn botten lopen. Nauwelijks van de schrik bekomen , zagen we dat een meer ervaren Martiny (prachtige spi!) ons weer voorbij was gezeild .

De wind was ondertussen al flink afgezwakt , en voor Doel werd het tijd om de Genua 1 aan dek te brengen .We wilden kost wat kost aansluiting krijgen met de Martiny. In de vele bochten naar de finish toe probeerden we Martiny eerst boven de wind voorbij te zeilen , we voelden dat we sneller waren met onze grotere Genua , maar zij konden verdedigen .Uiteindelijk doken we onder hen door. Dit gebeurde toevallig op het moment dat we de andere Fortisboot voorbijvaarden waar de rest van mijn regular crew op zat .De eigenaar van deze Bénéteau Oceanis is naar het schijnt ondertussen druk doende een échte Bénéteau (31.7 ? ) aan te schaffen. Terwijl de ene matroos de boeien opvolgde , was de andere in de broach wakker geschoten , en hij hielp me dan voor de rest op het voordek , ik ben ook geen 21 meer…Een licht scheepsmaatje is soms erg nuttig , vooral op het voordek .

We volgden dan in de volgende binnenbocht de Allard , die toch dieper lag dan ons , om weer wat voorsprong te nemen. Er was nog een spannend moment toen we ingesloten zaten in de vuile wind van een enigszins lompe 50+ voeter die ons niet wilde boven hen laten passeren ofschoon ze niet meer deden dan dobberen en drinken .Inschattend wat in te lopen boten voor ons zouden doen konden we de vuile wind zoveel als mogelijk ontwijken , en stilaan beseften we dat onze matchrace tegen Martiny was beslecht in ons voordeel. Aan Sint Anneke zagen we Cap voor ons varen , maar we konden hen net niet meer inhalen. Aan het steen viel de wind zelfs bijna helemaal weg .

Beseffend dat onze gelegenheidscrew het verre van slecht had gedaan , waren we vooral blij toen de schippersvrouw al direct voor volgend jaar wilde inschrijven. Aan de sluis kregen we nog het bezoek van enige Redbull girls , eerlijk gezegd deed hun drankje deugd na zo’n ‘rustig processietochtje naar Antwerpen’. Uiteindelijk werden we als derde geklasseerd , Cap was echter zo sportief om zich terug te trekken toen hij zag dat Sharkos wel en hij niet een dsq kreeg .

Cap had zich misschien vroeger kunnen terugtrekken , of dan toch de organisatie verwittigen dat ze een boei niet namen , daarvoor dient de wedstrijdverklaring .We protesteerden niet gezien we primo tevreden waren van de prestatie met onze familiecrew , secundo omdat we niet goed wisten welke boten het waren die hadden afgesneden aan boei 42 .
De retourtocht zondag was een zalige zon - zondag .Ondanks het feit dat ik niet ging stemmen waren er naar het schijnt toch geen verliezers .

Read more: Antwerp Race

Breskensweek vanop mr sandman

Of we het even goed zouden doen als verleden jaar ?

We hadden in grote lijnen dezelfde crew , maar de omstandigheden waren dus wel anders .

Onze taktieker Chris vond terecht het starten voor de wind maar niets in zo’n pak , en we gingen dan ook enigszins afgezonderd , met vrije wind van start maar wat te laat , en hadden zo recht op een inhaalrace .Blauwe Knoop en Prime Time (noemden wij met de spi in pruimenkleur voor de rest van het weekend ‘pruimentijd’)gingen er van door , we hadden en mooi aan de winds gevecht met garce, borabor en met sharkos , waarbij we in het reachende rak garce moesten laten uitlopen .Het werd nog spannend om hen achter ons te laten in het rak naar de finish .

Borabor slaagde erin om nog net voor ons te finishen .

De stress viel al wat weg , als we zagen hoeveel pruimentijd en blauwe knoop voor lagen .Dit niveau konden we niet aan.

Reeks twee met alweer een voordewindse start, te laat , knoop in de spi …

Inhalen dan maar , maar het was toch weer erg spannend .we hadden de 1 er te vlug opgezet , en waren ook maar met vijf aan boord .We zagen alle halftonnertjes parkeren op de bank om aan de zeehondjes de weg te vragen , en waren dus gewaarschuwd over de stijlheid van de zandbanken.Ook goudvis hadden we ondertussen al tweemaal op het droge zien staan .

De jongens van Sharkos gingen ons als een trein voorbij , en weerom waren we pas vijfde .

Op zaterdag was er heel wat gedobber voor de start , en tot overmaat van ramp bleken we te vroeg gestart , wat we wel in twijfel trokken , de eerste keer riepen ze ons niet af , bij de herhaling echter hoorden we ons nummer wel .Niet dralen , maar terugdraaien , en alweer inhalen .Geholpen door een mooie windshift in ons voordeel, die we hadden zien aankomen , gingen we als derde over de meet , we hadden weer zicht op beter.

De laatste reeks van de dag konden we zowaar tweede eindigen , we gingen als een trein na een mooie start aan de toch wel duidelijk bevoordeelde pin , borabor ging echter als een tgv .Blijkbaar zijn we beter met weinig wind , we hebben dan ook erg bolle zeilen …

Tweede in het dagklassement .We stonden er weer bij .

Op zondag was er een houten hoofd , veel wind , slechts vijf man , een moeilijke zee om aan de wind door te ploegen , maar wel heerlijke surfjes , en we zagen ook de andere Franse boot eens meer vooraan in het pak .

Sharkos ging nu eens als een haai , met grotere Genua , en een crew die zo hard de golven aankondigde dat wij het zelfs konden horen.Efficiënt was het dus wel .

Een vierde plek , en we waren al berust dat dit wel eens onze einduitslag kon zijn , wat in dit veld moeilijker te verdedigen was dan verleden jaar onze eerste plek .

Pruimentijd kon niemand bijhouden (is er een geheim?) , blauwe knoop had hoogten en laagten , en onze vrienden van garce zijn niet te onderschatten , zeker niet bij veel wind .

In de laatste reeks konden we van het getreuzel van garce en het weglopen van borabor die ons en blauwe knoop zag aankomen nog een derde plek behalen .We vielen de blauwe knoop niet meer aan om borabor en garce niet te laten weglopen met het spreekwoordelijke been .

Een vierde plek vonden we eervol .

Read more: Breskensweek vanop mr sandman

oostenderaces

Was het omwille van het gure weer de laatste weken , of omwille van andere redens , maar de eerste gp first 31.7 te Oostende was geen hoogvlieger voor wat het deelnemersaantal betreft . In laatste instanie zegde Shoebox nog af , er waren slechts vijf deelnemers .Al goed dat we ook in IRC weden geklasseerd , zodat er toch nog concurrentie was .Allle reeksen zouden zonder aftrek meetellen , mooie prjzen (volledig schaalmodel 31.7 voor de winnaar , en een halfmodel voor plek 2 en 3 waren door Jean Englebert van Ship Shop voorzien , er gingen immers toch wel minstens zes of zeven boten komen?). Op zaterdag kegen we een superolympisch parkoers voorgeschoven , een 20 tal mijl in totaal , met toch wel pittige toestanden aan de boeien , met een eerste plaats voor Garce .Sandman was tweede , Cap derde , ultreia vier en de ongelukkige pied piper (spi gescheurd ) vijfde .Grote verschillen waren er niet . Er was een probleem gerezen toen een op de comiteeboot gehesen groene vlag de interpretatie van het parkoers bemoeilijkte , wat zeker diabolix en ook lucky duck benadeelde.De beslissing van de jury was achteraf echter niet in die zin dat beide boten er gelukkig uit kwamen .Gelijk hebben en gelijk krijgen is niet hetzelfde .Maar de deliberatie van de onafhankelijke jury (afkomstig van de optimistenwedstrijd op de spuikom te Oostende , onafhankelijker was wel onmogelijk)was onverbiddelijk omdat de reglementen er voor zijn om gevolgd te worden .

Op zondag verschenen er slechts drie 31.7's aan de start voor een reeks van vier vrij korte ups en downs.Deorganisatie was perfect te noemen , boeien mooi in de wind , weing tijd tussen de reeksen , prachtig zonnetje en een tweetal beaufort . Voor ons begon het schitterend met twee eerste plaatsen , telkens slechts met een drietal bootslengtes op Garce , en Cap er niet zo ver achter .De posities wisselden voortdurend . Voor hun eerste wedstrijdweekend hadden ze zeker een mooie snelheid , de boothandeling was ook prima , met wat routine zijn ze te duchten .Allicht hebben wij ook wel flink thuisvoordeel met de stroming .Er was zeker wat gestoor door de andere boten ( 20)op het kleine parloers , maar iedereen had het er wel eens van ... Toen Garce dan de derde reeks autoritair won , was de stand voor de gp twee twee , en ging de laatste reeks beslissend zijn . Cap leidde aan het in de windse merkteken zowaar ons trio voor Garce . Tot mr sandman in deze door de jury terecht verkortte reeks (er was nl quasi geen wind meer) in extremis door dieper te sturen en zo met de hulp van de stroom meedrijvend , en als eerste te gijpen , toch nog als eerste kon aankomen . Ook in irc was Mr Sandman eerste .In bepaalde reeksen wonnen we van diabolix (jeanneau 35 , kandidaat commodorescup boot )en Lucky DUCK (jpk 9.6 met zeilmaker Lefebvre aan het stuur) maar met seconden (en één reeks zelf één seconde in berekende tijd).

Read more: oostenderaces