Ramsgate – Duinkerke voor de Michel Jonette Trophy

Zuidwest, een goede vijf Bft sterk. Dit is het recept om, geholpen door een sterke getijstroom, in een gezwind tempo in Duinkerke te geraken. De zon was dan ook nog van de partij als kers op de taart.
Onze start was wat te veel op safety gericht om als eerste aan het halfwindse rak langs de Goodwins te beginnen, maar al snel hadden we enkel Capella nog naast ons, die wel veel lager zat. We zagen ‘iets ‘ verkeerd gebeuren op de Half Moon toen we hem net voorbij waren. De boot loefde plots sterk op, waarna we zagen dat de zeilen werden gestreken.

Omdat we tegen de stroom in toch niet zo snel konden terugkeren, geen vuurpijlen zagen en er nog zowat vijftig boten hem toch nog moesten passeren, hebben we er verder geen aandacht aan geschonken. We begonnen aan de oversteek van de lanes samen met Capella, die eerst nog meer naar zuid stuurde.

Na wat getreuzel (waarom gaat Capella zo laag?, zal het niet te veel reachen worden ?, er stond een stevige golfslag wind tegen stroom…) trokken we de zware spi, en we vlogen er van door aan een goede dertien knopen. De meeste boten trokken hun spi echter niet. Er werd ook al eens meer dan gewoonlijk gebroached, en we zagen flarden spi hangen.

Image In het midden van het kanaal kan enige voorzichtigheid wel eens rendabel zijn. We besloten, toen de neerhouder van de spiboom brak, toch maar eieren voor ons geld te kiezen en te temporiseren tot we voor de Franse kust de wind meer achterlijk gingen krijgen. Ondertussen werd de boom onder handen genomen en werd een klein winkelhaakje in de spi zo goed als mogelijk hersteld.

Image Stilaan werden we voorbijgestoken door de grotere boten, wat een prachtig zicht opleverde. Bleek dat enkel Capella zijn spi nog staan had …

Voor de Franse kust was de golfslag mee met de stroom, en dus rustiger. We zetten de spi weer op, eerst nog met de drie erbij, uit veiligheid. We stoven snel met pieken van 14-15 knopen door de golven, en konden een piek behalen van 15.9 kn.

Zelf hou ik niet zo van dat gezoek naar speedrecords, ik ben zo eens een mast van mijn Beneteau 25 verloren …Maar het kwam er als het ware ongevraagd. De spitrimmers , Jeroen en Erwin, deden een prachtige job; op geleide van Kris doken we de golfdalen in.

Na 5 uur 42 minuten was het feestje over, en konden we net na NRJ Ball aankomen. We waren tweede binnen in onze klasse na Capella, in handicap moesten we de Franse Vim en de Engelse Volante nog laten voorgaan.

In totaal van beide races waren we derde na Capella en Vim.We hebben nog het ganse seizoen om Frans Maes en de zijnen onze spiegel te tonen…

PS: Bleek dat Lucky Duck 19.5 knopen had geclocked , en Pied Piper 15 zonder spi (gezien spi gescheurd…).

Onze nieuwe outfit

met onze excuses voor het mottige model ;-)

Image

Image

Verslag Oefenwedstrijden RYCO 2007-05-14

Traditiegetrouw organiseert de RYCO oefenwedstrijden in het voorjaar. Een onderonsje tussen de cruiser racers van onze club en de buren van de NSYC, aangevuld door enkele boten uit de naburige havens. Dit jaar was Mojo uit Nieuwpoort van de partij.

Ze hebben met hun nieuw team goed kunnen proefdraaien. Door het uitleggen van een korte wedstrijdbaan, komt er veel boathandling aan te pas. Practice opdoen is er dus zeker bij.

Het hoeft geen betoog dat we onder uitzonderlijk mooie omstandigheden konden starten, wat ook op onze nieuwe startboot, een erg praktische tweemaster, werd geapprecieerd.

De races zelf waren erg spannend, met in gecompenseerde tijd soms maar seconden tussen de boten onderling. Er deden in totaal 15 boten mee aan de races. Eén race werd geannuleerd toen bleek dat één van de boeien niet te vinden was (ook wij lezen niet alle berichten aan zeevarenden …).

Gezien dat ook in prestigieuzere wedstrijden dan onze low profile regatta’s voorkomt, was er zelfs weinig protest onder de deelnemers. Dit getuigt het leuke karakter ervan.

De laatste wedstrijd verleden zaterdag werd afgelast gezien de weersomstandigheden.

Mister Sandman, voor de practiceraces met een nieuwe voordekker en een nieuwe genuatrimster (!), kon beslag leggen op de eerste plaats overall. Den Dolf zeilde traditiegetrouw in duo, wat ook Juliette, Rackham en Stressless deden, geholpen door de mooie zeilomstandigheden. Kim zeilde zelfs solo!

Voor volgend jaar hebben we dezelfde weerman reeds gereserveerd.

Volledige uitslag

1.Mr Sandman 2.Den Dolf 3.Pied Piper 4.Juliette 5.Stressless 6.Kim 7.Rackham 8.Mojo 9.Kato 10.Big Brother 11.Coqalo 12.Major 2 13.Charivari 14.La Francoise 15 Fugato

Image

Welkom aan Jean-Marie in 31.7 klasse

Jean-Marie De Wachter heeft, net zoals Sandman een paar jaar geleden, beslist de overstap te maken van B25 naar First 31.7.

Zijn nieuwe boot wordt ergens geleverd in april, waardoor hij het komende seizoen met ons zal kunnen kampen... Hij zal in de RNSYC in Oostende liggen.

JM heeft alleszins de intentie om veel te oefenen om de nederlandse vloot te kunnen kloppen ;-). Hij is bij deze uitgenodigd op de practice races van de RYCO. Sandman is zeker van de partij...

Verslag van bezoekje aan Guadeloupe

Eind november ben ik een weekje met Nadine naar Guadeloupe geweest. We hadden dan ook wat te vieren. Een klein verslagje om jullie te doen watertanden.

Image Op het eind van het regenseizoen, dat ook daar niet meer valt zoals vroeger, hadden we temperaturen van ongeveer 28 ° C uit het water, maar ook erin. Af en toe gingen de hemelsluizen open voor een verkwikkende douche, soms op een ongepast moment uiteraard. De warmte was echter zeer goed draaglijk, niet vochtig.

Image Of het mooier is in het water of op het land is een vraag waar ik nog niet uit ben. Op het water was het alleszins ook prima. We gingen een dagje catzeilen en we werden al direct door dolfijnen verwelkomt. De golven zijn er veel langer als bij ons, wat voor de wind een leuke ervaring was.

De Route du Rhum was er die week net aan het toekomen. Spijtig genoeg was de enige Belg, Michel Kleinjans, nog niet toegekomen ten wij Point à Pitre bezochten.

Image We zagen er wel een paar prachtige machines, en ook mijn waarschijnlijk volgende boot, een Pogo 40, waarvoor ik al aan het sparen ben. Mijn Philips aandelen zullen de klim die Chris Blancke had aangekondigd tot 100 € zeker wel moeten halen tegen volgend jaar gezien de wachtlijst bij Pogo nu wel erg lang zal worden gezien hun succes. Ik zou er wel niet alleen naar toe zeilen, drie weken alleen lijken me wel veel, lastig, en moeilijk.

Image We konden vrolijk de andere boten bezoeken gezien er erg weinig volk op de pontons was en iedereen erg vriendelijk was voor de bezoekers. De eerste van de kleine trimarans, (dit is een relatief begrip , 50 ft) was gesponsord door een wafelmerk en weegt slechts 500 kg meer dan de 31.7 en kost een nul of twee meer, voor de komma te plaatsen wel te verstaan.

Image Dergelijke trimaran kan eigenlijk alleen zonder groot risico op kleerscheuren ruime wind varen, de reden dat ze alle boten via een cargo terugbrengen. Dat duurt allicht langer dan de zeven dagen dat de eerste tri nodig had om er te geraken. De schipper (piloot is een beter begrip) sliep ongeveer anderhalf uur per dag.

Waar we verbleven, te St François, lagen er verschillende bootjes van een dertigtal voet rustig en onbemand achter het koraalrif voor anker. De eigenaar zit allicht in Europa. Het lijkt me wel wat om daar een jachtje te hebben, alleen kan er wel af en toe een orkaantje aan je anker komen trekken tussen augustus en oktober.

Image Het eiland zelf, het zijn er eigenlijk twee, is erg mooi. Alhoewel toeristisch, kun je toch niet beweren dat alles er al wijkt voor het toerisme. Geen Benidorm toestanden. Vriendelijke mensen, meestal Afrikaans, soms Indisch van origine, erg kleurrijk en "’t ziene waard", op z’n West-Vlaams gezegd. Het vrij goedkope eten is er niet zo heel afwisselend. De langoest is er de ster van het menu, maar wordt er erg smaakloos gegrild. Lokale specialiteiten, te beginnen met een p’ti punch, zijn veel lekkerder.

Image Het ene eiland, Basse Terre zo genoemd omdat het aan lagerwal ligt (de wind kent daar ongeveer maar één richting), is eerder tropisch, met mooie watervallen, bossen en een nog werkende vulkaan. Het andere eiland, Haute Terre, hogerwal dus, is veel vlakker. Vroeger was het volgebouwd met plantages waar slaven de suikerriet verbouwden, gebruikt voor een deel om de rum te maken. Het eiland is vooral bekend om zijn prachtige kusten. Enig mooie stranden met palmbomen en kusten met Bretoens aandoende klippen waar de oceaandeining op stukslaat wisselen elkaar af. Het is er een waar snorkelparadijs. Achter de koraalriffen is er overigens geen golfslag, wat het snorkelen erg comfortabel maakt.

De mensen leven er van toerisme en visvangst. De Route du Rhum is zelfs in de kleinste dorpjes een heel evenement. Te vergelijken met onze Ronde van Vlaanderen toestanden. Er doen dan ook een paar locals mee in de race.

Image Op acht uur vliegen van Parijs is dit stukje Europese Gemeenschap een aanrader. Niet eens duur, veilig, en met voor elk wat wils: in en op het water, met mooie stranden, maar ook met oerwouden waarin mooie tochten zijn te maken. Je kunt er zwemmen onder watervallen, verdwalen op kruidenmarkten, je vergapen aan het kleurrijke volkje, luieren onder de palmbomen, je bezatten aan de rhum. Zelfs in november ’s avonds op het strand eten en ’s nachts genieten van prachtig volle sterrenhemels, terugdenkend aan 20 jaar huwelijk en evenlang arts zijn. Zo snel vervlogen als een weekje Guadeloupe.

Tip : Reis boeken in Frankrijk spaart snel 20 % uit.