Wedstrijdprogramma van de Mr Sandman

Hierbij het wedstrijdprogramma van de Mr Sandman voor het komende zeilseizoen in 2008.

1) ONK
Het Open Nederlands Kampioenschap
19-20 april

2) GPICO
Grand Prix International de la Côte d'Opale van Boulogne naar Duinkerke
10 tot 12 mei

3) BOOB race
Blankenberge naar Oostende op 31 mei
Souper in de RYCO op 31 mei (BBQ 15 € pp)
Bananes in Oostende op 1 juni
Oostende naar Blankenberge op 7 juni
Bananes in Blankenberge op 8 juni

4) Eurocup
Europees kampioenschap 31.7
6-8 juli

5) Belgisch kampioenschap
Breskens Zeebrugge op vrijdag 6 september 's avonds
Light Vessel Weekend op zaterdag en zondag 7-8 september

6) Nieuwpoortraces OF Grand Prix in Duinkerke
20-21 oktober

7) Antwerprace
17 oktober

Verslag GP First 317 Duinkerque

De Fransen hadden dit winderige weekend uitgekozen voor hun seizoensafsluiter, de Grand Prix 317.
Voordeel van die late datum is uiteraard dat er geen concurrentie is van andere organisaties; de nadelen zijn legio.

Er waren 14 boten in Duinkerke geraakt; onze Javelin en Pied Piper hadden gehoopt deze week nog ter plekke te geraken. Nochtans waren er wel boten uit Calais en Dieppe. Uiteindelijk waren er ook nog twee boten die het zekere voor het onzekere namen en niet wilden uitvaren. Nadat de organisatie ‘on the water‘ was gaan checken hoe bevaarbaar het water wel was, werden er zaterdag twee reeksen gevaren met een kleine vijf beaufort uit het NNW. De zee was eigenaardig genoeg vrij rustig.

Een korte startlijn, boeien op ongeveer 1 mijl pal in de wind, en we konden starten. We kozen de kant van de boot om te starten alhoewel de pin wel wat was bevoordeligd. Daar werd met messen gevochten voor de beste plaats en we wilden ons sandmannetje wat sparen. Marie, ooit succesvol optimist en europezeilster, deed de tactiek en we kwamen als zevende aan de eerste boei. Toen bleek dat bij ons ook ene mister Murphy meezeilde, en we waren al blij dat we toch nog twee boten achter ons konden houden… Misschien waren de sandmannen wel in de ban van de charmes van Marie.

De tweede reeks begon in een luwte en het effect van de sterke stroom tegen de wind zorgde voor een black flag.
We kwamen als vijfde aan de eerste boei, maar er bleken er vier geblackfagged en die mochten dus stoppen. We kwamen zowaar nipt als tweede aan de lage boei. Het verschil met de laatsten bedroeg niet meer dan een tiental bootslengten.
Gezien het ondertussen al aardig begon donker te worden, werd er ingekort. De wind was ondertussen bovendien fel aangewakkerd, en we waren allemaal flink overbezeild.
Mister Murphy deed de genuaschoot nog eens vasthaken in het oog van de spiboom, zodat we weer eens een plaats verloren. We eindigden dus derde (met de navigatielichtjes aan).

Op zondag was er dan erg veel golfslag en dit samen met een erg vlagerige wind deed de organisatie besluiten om niet meer te starten. We waren vierde op twaalf; een vertekende uitslag omdat de nummers één, twee en vier van de eerste reeks een BFD kregen.

Toch een leuk seizoenseinde bij de erg vriendelijke Fransen.

Read more: Verslag GP First 317 Duinkerque

Verslag Breskens Sailing Weekend vanop de Mr Sandman.

Met een onuitgegeven crewlist, zonder een van de vaste voordekkers, begonnen we aan het mooiste evenement van het jaar. Ook de pianist had weinig ervaring met alle klemmen, vallen, winchen, neer en ophalers. Bovendien had de genuatrimster enkel een snelcursus gekregen tijdens de Ramsgate week, en moest ze nu ook helpen de spi te trimmen.

Mooi deelnemersveld met zeven zusterschepen en met de halftonners en Capella om het interessant te maken. Prachtig weer, drietal bft, rustige zee.


In de eerste reeks kwamen we als een der eersten aan de in de windse boei, na Capella en de verrassend snelle Half Moon. We werden op de hielen gezeten door onze oude rivalen in de beneteau 25 klasse, de Javelin, eindelijk nu ook op het juiste boottype. Prime Time was te vroeg weg en was op achtervolgen aangewezen.
Het liep al direct verkeerd met de spi, die in de reling bleef steken. Javelin had niets méér nodig om ons te pakken, de rest van de reeks konden we enkel toezien hoe alles verder foutloos liep, zowel bij ons als bij hen. Javelin liep hierbij erg ver uit op het veld, en was ook in irc tweede na Capella, voor alle erg goed halftonners.

De tweede reeks waren we weer erg snel weg, maar Prime Time kon daarin wel van het begin tot het einde ons veld aanvoeren. De Franse boot konden we net voor blijven, nadat ze in het tweede kruisrak een prachtige slag konden maken en van een uitzichtloze positie terugkeerden. Gijpen zonder ervaren voordekker blijft een riskante zaak…
De dagprijs was voor Javelin, wij tweede.

Dag twee bracht onze ervaren pianoman aan boord, de gelegenheidsvoordekker kon meer steun krijgen. We hadden eerlijk gezegd geluk dat de eerste reeks werd afgelast na de start, want die was erg slecht omdat we zonder snelheid en met de stroom mee haast niet over de startlijn konden aan het pin end, waar we dachten voordeel te halen.

De volgende start was een schot in de roos met prachtige start, we lagen tweede na Javelin, maar toen het parkoers werd verlegd gingen we in de fout. We zagen de oude indewindse boei liggen, en een nieuwe. Alleen wisten we niet welke oud was, en welke de nieuwe. We zagen de Capella van Frans Maes resoluut een kant kiezen en wij volgden dan maar. Maar ook een ouwe vos kan wel eens missen…

Javelin nam alle boeien, de Fransen ook (maar zoals achteraf bleek toch verkeerd). Blauwe Knoop en Prime Time namen de juiste boeien, en kwamen vrij opportunistisch in deze volgorde aan. Na het protest trokken we ons dan maar terug.

De volgende reeks startten we wel goed, maar aan het verkeerde eind van de lijn, en we zagen tweederde van het pak ons zelf over stuurboord voorgaan net na de start. Martiny konden we er dan wel uitprotesteren, want die hadden we midships wel kunnen aanvaren. Van een uitzichtloze situatie konden we toch nog mooi derde worden.

De laatste race was er één met een general recall en daarna was Javelin duidelijk te vroeg weg, maar kwam niet terug. Die reeks was er geen houden aan Prime Time.

We waren na de tweede dag twee plaatsen achteruit geraakt, zonder duidelijke fouten. Die ene reeks dat we vrij dom Capella hadden gevolgd niet te na genomen. De ganse dag was het erg spannend geweest, zowel met de andere firsts, als met de halftonners, die reëel ongeveer onze snelheid halen met de lichte wind die er stond. Het niveau was aangenaam hoog.

De laatste dag hadden we dus wel wat goed te maken, wat we ook glorierijk deden. Of het enkel aan onze toch nog opgedaagde voordekker lag weet ik niet, maar we hadden allemaal wel iets van ‘dat kan beter’. De taktieker had zijn dagje en las enkele prachtige shifts, de spi kwam als een duivel uit zijn doosje, en we werden na Prime Time weer netjes tweede.



In de laatste reeks lagen we zelfs zeer lang eerste, tot er alweer het een en het ander moest verkeerd gaan. Prime Time zat net achter ons. In het voorlaatste overstagmaneuver was de genuaschoot uit het rail geraakt bij het klaarzetten van de spizak tegen de reling. Bij de laatste overstag was de genuaschoot dus niet via het katrol op het dek naar de winch gelegd maar direct van de schoothoek naar de winch. We haalden geen hoogte, en zo kon Prime Time veel goed maken.

Ook met de spi wilde het niet vlotten, en zo moesten we ons nog reppen om Javelin achter ons te houden. Uiteindelijk waren we wel heel erg tevreden met onze prestatie gedurende het weekend. De polyvalentheid van de crew, onze taktische zetten en de snelheid was goed. Onze Marie kan nu al wat spinakkeren (zie foto), en weet de genuaschoot netjes aan te halen.

De ontvangst en de sportieve sfeer was ok, de catering en de aftersail eveneens, en ondanks of dankzij de Heineken waren er geen katers mee aan boord. Andre Hazes was net echt, zo echt als de dansende Zeebeerinnen. We waren bovendien in drie uur van de aankomstlijn terug op onze ligplaats in de RYCO, we hadden dus thuis ook al onze punten.

Read more: Verslag Breskens Sailing Weekend vanop de Mr Sandman.

Valencia en de America’s Cup

Het was steeds een jongensdroom om de America’s cup bij te wonen. Was New York nu nog wel redelijk bereikbaar, Australie of Nieuw Zeeland bezoeken om een paar bootjes te zien was me toch te veel. Maar gelukkig hadden we die vriendelijke Zwitsers, die de Cup naar Europa brachten.

Valencia is dan op zich ook zeker de moeite waard voor een city trip. Niet zo prestigieus als Barcelona, maar toch wel de derde stad van Spanje. Mooie architectuur van Calatrava, een oud Moors gedeelte en ertussen een middeleeuws deel. Verder lekker eten, Spaanse furies (ik kende Valencia enkel van het liedje… ), mooi weer, wat natuur in de omgeving en het strand en de zee. De niet zeilende vrienden wilden ook wel mee.

Image

We gingen dus ook eens naar de America’s Cup gaan kijken. Vueling een Spaanse lage-kostenmaatschappij bengt je er keurig heen uit Zaventem. Reeds in de luchthaven is te merken dat er gezeild wordt. De sponsors verdringen er zich om de aandacht op te eisen.

Na een leuk fietstochtje van een vijftiental minuten bereikt men de site van de America’s Cup. Een oude havenkom, de grootte van de jachthaven van Zeebrugge, maar in komvorm werd omgebouwd en vernieuwd.

Image

We waren er de laatste dag van de kwartfinales. Geen inkomgeld, maar wel een gelijkaardig security zoals bij de check-in te Zaventem. Na de security te zijn gepasseerd kun je er rondfietsen, wandelen of de watertaxi nemen om alles te bekijken. Op reuzegrote schermen (zoals op Werchter) kun je er de wedstrijden volgen. Je kon ook op zee gaan voor een 100 € per persoon voor een namiddag.

Elke stal heeft zijn eigen loods, met onderaan een winkeltje voor de obligate T-shirts, polo’s, petjes,… en op elk dak is er een lounge bar. In de loods hangen de reuzegrote zeilen op. Met spi’s van 500 m2 heb je wel plaats nodig… Toen wij er waren was er relatief weinig volk en zeer veel security , maar je kon overal binnen.

De boten zelf kun je niet bezoeken, maar je staat er toch van versteld dat ze helemaal niet groot zijn (ongeveer 13 meter), maar dat de mast dispropotioneel hoog is. De crew zit er als haringen in een ton.

Image

Het valt op dat het niet de kleine sponsors zijn die hier aanwezig zijn; de marketing is dan ook erg professioneel georganiseerd. Je kunt er een hele garderobe samenstellen; de prijzen zijn erg realistisch.

Overal zijn gigantische schermen aanwezig, met zeer comfortabele zeteltjes. Je waant je in een openlucht lounge bar. De yachtclub zelf is een pareltje van moderne architectuur.

Image
We zagen vanop de pier de cuppers; veel heb je er dan niet aan want zoals geweten is het moeilijk een race te volgen van op afstand. Ze waren wel een drietal mijl uit de kust. Op de schermen krijg je echter een prachtige duiding van de verschillende starten, de hoists en drops en de andere manoeuvers. Met gps duiding zie je zelfs wie voor ligt als de boten een andere kant van het kruisrak kiezen, en op het scherm zie je hoe de wind waait op de verschillende delen van het rak.

Image

Image

Ook onze niet zeilende vrienden vonden het een boeiend spektakel. De vele kleuren van de Zuid-Afrikaanse boot, het enthousiasme van de Spanjaarden, de monsters op de Chinese boten, de mooie jachtclub en de sfeer maken het allemaal erg de moeite. Een jongensdroom die niet werd teleurgesteld.

Oostende –Ramsgate , Dover Strait race 2007

Na de trieste winterperiode en het mooie voorjaar was het wel eens tijd geworden voor wat ‘serious sailing’. Het standfast ONZK 2007 kwam eraan!
Door de andere indeling van de irc klassen gingen we nu in de kleinste klasse varen met meer 30 voeters; leuker en boeiender dan tegen de 35 voeters in de kleine middenklasse.
Het zou wel niet gemakkelijker worden, maar de sport gaat voor alles. Na de voorbereidingen tijdens de oefenraces, waren we er klaar voor. De eerste aangroei was van de romp gewreven; de zeilen en het vlot klaar.

Het weerbericht liet ons de dagen voor de race wel wat zenuwachtig rondlopen, want het vooruitzicht was zowel ZW 4–6 als NW 3-4, en zelfs zuidenwind van 2 Bft was aangekondigd. Regen zouden we zeker hebben. Bij het inladen van de boot met het proviand en de zeilpakken van zeven man regende het pijpestelen. Eens goed weg van de pontons bleef de regen echter ook weg.

Nadat we vrij lang voor de RYCO moesten blijven wachten omwille van het drukke havenverkeer, konden we toch droog het voorzeil zetten. De start was er sneller dan verwacht. In het kielzog van Morvrach, een Franse 31.7 met slechts twee man aan boord, en Capella die vlugger dan wij de spi had getrokken, voerden we het grote pak van 42 boten aan. De halftonners, allen in duo, zaten ons op de hielen.

Image Bert Janssens met zijn gele (en toen nog hele) boot, zeilde Half Moon lang eerste in hun eenheidsklasse tot Red Cloud de juiste versnelling vond. De eerste die ons voorbij de Weststroombank inhaalde was echter de Mad Mumm.

Image De aan de windse koers tot aan de Bergues Noord werd nog in een redelijk mooie 2 bft gevaren, maar het ging pas goed verkeerd in het verkeerscheidingsstelsel, waar er hele zones van windstilte waren. Als in een bad met olie dreven en zeilden we de goede kant uit.

We hadden tijd om te eten (met dank aan Marie voor de lekkere broodjes), te slapen, bezoek te ontvangen (piepklein vogeltje) en naar de veelkleurige kwallen te kijken.

Image Het dwars kruisen van de shippinglanes bleek een erg moeilijke oefening. Er was gelukkig niet te veel verkeer en het zicht was ‘excellent’.

De boten die veel noordelijker dan op het eerste gezicht nodig was stuurden, waaronder Capella, haalden later veel winst uit hun optie. De stroming was immers reeds sterk zuidelijk gericht toen we voor de aanloop van Ramsgate kwamen, wat onze groep met onder andere Morvrach, Vim, de Finnen van Blues Sex, Fantasy en Kommer en Kwel nog een aantal overstags kostte. De wind was ondertussen reeds weer wat opgekomen en zo konden we toch nog voor het sluitingsuur der pubs het Verenigde Koninkrijk bereiken. Onze Rycovrienden van Kim en Rackham hadden minder geluk en moesten het laatste stuk tegen de stroom in opkruisen, en hadden dus een korte nachtrust.

We waren in handicap negende, wat we gezien de weersomstandigheden en onze goedgevulde boot (vijf boten voor ons zeilden in dual handicap) niet anders hadden verwacht.