Mr Sandman is derde bij Dover Straight Race

Mr Sandman is derde geworden in de Dover Straight Race (Oostende Ramsgate) in de IRC2 klasse. Dit na Capella en General Tapioca, wat dus een hele prestatie is. Proficiat Sandman !

Uitslagen -Hier-

Antwerprace 2008 uit de kuip van de Sandman.

Aanbreng

Geen Antwerprace zonder aanbrengdagje.
Het was acht uur ’s ochtends als Wieland en mezelf vertrokken naar onze winterstal, Port Zélande.
Nadat we ons zo keurig als mogelijk aan de snelheidsbeperkingen van de Nederlandse wegen hadden gehouden, kwamen we om 10.30 toch in een zonnige jachthaven aan.
Nadat we alle proviand, het drinken en de slaapzakken hadden verhuisd, konden we om 11 uur het anker lichten en met de autopiloot aan de helmstok voeren we vlot naar de sluis van Bruinisse. Er was nog een innig doch kort kontakt tussen een zeemeeuw en den Wieland, maar schone liedjes duren niet lang. Meneer meeuw hield het na tien minuten meezeilen op de gps antenne voor bekeken.Ondertussen werden er allerlei klussen verricht.

Wieland en de meeuw

Daar lagen er al een paar Antwerpracers klaar, en de sluis werd vlug genomen, ondertussen hebben we ook gegeten. Een Bavaria 37, een Beneteau 27.7 Mavig, en nog een Feeling voeren hetzelfde rak en er werd dus geraced.
De Bavaria was geen partij, de 27.7 ging goed hard en hoog. We moesten het onderspit delven omdat de Genuaschoot vastgeraakte in de winch, en het mes moest eraan te pas komen om verder te kunnen zeilen. Niet getreurd, we kwamen allen samen aan de brug van het kanaal in Wemeldinge, waar er nog een tiental racers bijeenkwamen.Met een vrij grote groep gingen de bruggen en de sluis vrij vlot.

Naar het schijnt was er ergens iets interessants op de romp want er werd kommentaar op gegeven (Fortis kwam ter sprake denk ik). Het stuk naar Terneuzen werd afgezeild in competitie met een Suspens, de Beneteau 27.7 en een Jeanneau 32 en nog een paar mooie lieden. We gingen duidelijk veel sneller. Stroom mee waren we toch rond 1900 in Terneuzen. Het was een prachtige avond met een mooie sunset op de Schelde. Ondertussen was ook het bier koel geraakt. We mochten naast een zusterschip, de Kolokwint, aanleggen wat ons een plaatsje in de rij deed besparen, en zeker onze nachtrust ten goede zou komen.

Na een schitterend grieks restaurant, een bar en een rendez-vous-kot (dixit een bestuurslid van de rnsyc die er net buiten kwam…) vol zotte Antwerpse wijven, hadden Wieland en mezelf geen moeite om in slaap te vallen.

The Race

Het was even zoeken voor de crew om de boot te vinden tussen al die masten. Het ontbijt was net afgewassen toen ze er dan toch aankwamen. Marie bleek toen al erg geconcentreerd en was ongerust dat de mannen er een andere filosofie (wait & see) op nahielden. Alles was door de skipper tot in de puntjes met een roadbook georganiseerd. De stickers en de nummers erop, en nadat ook Gregory de weg had gevonden voeren we buiten. Nadat Marie ondertussen het boekje van buiten had geleerd, kwamen we aan de startplek aan.

We mochten als eerste groep starten en zowaar scheurden we mooi op tijd de startlijn over, spi werd gehesen en in het eerste spirak konden we mooi de als eerste gestartte Beau Bateau, Capella en Du Ciel volgen. We zaten tussen de beau monde.

Dit bleef duren. We konden netjes Capella volgen naar de oever om de tegenstroom te ontlopen. De voordekker van dienst had nog wel wat problemen met de spi tijdens het gijpen. De zijstag stond wat in de weg voor zijn (van nature al niet kleingeschapen) neus, en er ging dus een schelletje af wat een bloederig zicht gaf.

Gezien echter het fortuin van deze (on)gelukkige gemaakt is en de toevallig aanwezige NKO arts het niet nodig vond om de boven ons cirkelende helikopter lastig te vallen om een esthetisch chirurg erbij te halen, werd besloten het zo te laten. De volgende gijpbeurten gingen veel vlotter zonder dat stukje neus.

Voordekker

Ondertussen waren we al aan Hansweert en we bleven vierde varen. Capella en Du Ciel speelden wat met elkaars wind en zo konden wij aanklampen. Beau Bateau raakte zo verder weg.

De sfeer zat er dus ook goed en iedereen kweet zich mooi van zijn taak. De zeilwissels volgden elkaar gezwind op en Geert heeft die volgende uren geweten wat het is steeds te moeten trimmen. Iedereen bleek in navolging van de stuurvrouw oppergeconcentreerd. Er werd zelfs vergeten dat we bier meehadden.

The Muts

Ondertussen was aan de Perkpolder de prachtige Salona 37, de Slainte, als runner up van de grotere klasse ons gepasseerd. Prachtig schip.

Alegria was de volgende passant. In duel met een andere Grand Soleil. Marie lette er mooi op om zo weinig als mogelijk afgedekt te geraken, wat zijn sporen afwierp.

Ondanks dat Capella en Du Ciel veel grotere topgetuigde spi’s hebben, konden we goed voeling houden op die manier.

Ook NRJ Ball ging ons mooi voorbij; daarna bleef het een hele poos rustig en zagen we de afstand op de achtervolgers toenemen.

Aan de plaat van Doel werd de afstand met Capella wel plots wat groter; we zeilden dan aan de wind. En die wind bleek niet zo constant. Een niet te vergeten moment was wel toen de zwartgeblakerde Seawolf ons voorbijgleed, geholpen door de waterverplaatsing van de tanker die ons op dit moment beide in snelheid pakte.(zie het filmpje). Het leek alsof we op een roetschbaan zaten.

Na de Dam kwamen er meer en meer grotere jachten ons voorbijsteken. De Rucanor hebben we niet gezien; misschien was die weer blijven steken?

In de laatste bochten naar de finish konden we langzaam maar zeker weer naderen op onze twee belagers, en Du Ciel werd in snelheid gepakt in een stukje aan de windse koers.

Ter hoogte van het Fort van Lillo werd het echt moeilijk om niet in de vuile wind te geraken van de grote boten, maar al bij al viel het wel mee. We liepen tenminste niet aan de grond zoals Lucky Duck, we zetten onze spi niet te vroeg zoals de J Day deed. Neen, we bleven mooi kalm en geconcentreerd.

Uit de achtergrond zagen we ondertussen General Tapioca opdagen, en die kwam alsmaar dichter… De bomen in het voorlaatste stuk speelden ook dit jaar weer voor scherprechter, en we waren blij dat we dit zonder te veel problemen doorkwamen. Den Tap moet hier gevlogen hebben …

Het laatste rechte stuk was dan weer opkruisen van St Anneke naar de aankomst. General Tapioca ging ons nog net voorbij, maar had uiteindelijk geen tijd genoeg voor om het te winnen van ons leuke ploegje.

In de sluis genoten we van het commentaar van de sluiswachter, en bovenal van de magnum van Gregory, die we allen samen wel verdiend hadden. Spijtig genoeg was onze stuurvrouwe op dit moment dan al té ziek om mee te drinken.

Dit verbeterde echter wel toen we aan de kaai lagen. De poes van Beau Bateau wou nog wel een kort bezoekje brengen maar toen hij begreep dat we van zijn voorganger een muts hadden gemaakt was hij snel weer weg…

Nadine en Charlotte, samen met Manu ons Shore team, hadden een etentje gepland in de Velvet Lounge. Een echte aanrader.

Eerlijk gezegd waren we wel wat ontgoocheld dat we slechts vijfde waren , maar Gouden Ruiter zal de overwinning wel niet gestolen hebben. En dat ook Noordwind nog voor ons was, is geen schande. Roy Van Aller weet waar hij mee bezig is.

We waren eerste Belg. En bovenal voor alle halftonners.

Weg terug

Om 5.30 liep de wekker af en waren we weg. Voor de eerste brug was het al één gedrum. 40 voeters met slechts twee stootkussens, op één meter van elkaar aan de reling bengelend, dwarsliggende jachten, de duisternis, het gebrek aan crew, de angst toch niet in de sluis te geraken, al deze factoren maakten dat het een helletocht werd tot in de sluis. Toen was er koffie…

De ochtendtemperatuur was erg mild, en na wat motoren tot aan de koeltorens, konden we zeilen.

Via Hansweert, de Oosterschelde en de Grevelingen geraakte de Sandman weer op zijn plekkie. Er werd nog leuk gespinnakerd, er werd gekookt, en de boel werd opgeruimd.

Moe maar voldaan zeilden we in het zachte oktoberzonnetje naar Port Zelande.

We moesten niet gewiegd worden .

Read more: Antwerprace 2008 uit de kuip van de Sandman.

Grevelingencup oktober 2008

Hierbij een commentaar op de uitslag eerste winterwedstrijd (12 oktober).
De uitslag van de Grevelingencup kan je -hier- terugvinden op hun site.

We zijn 7de geworden, op 0.3 punten meer dan nummer zes.
We zeilden een erg mooie eerste reeks (4de). De tweede ging nog net (7de). De derde was vrij slecht alhoewel we eigenlijk, voor het verkeerd begon te gaan, 2 of 3 waren.

We hadden ook door dat de SB start de laatste reeks de beste optie was, maar dat realiseren is nog iets anders op een korte startlijn.

We gingen hard, zelfs hoog en de tactiek was te doen (had beter geweest met tactieker) en het was leuk. We eindigden op kleine afstand van elkaar zelfs met soms te knijpen. Spieen met vijf op een kort parkoers is moeilijk.

We moeten dus met minstens 6 man zijn, want met vijf gaat er van alles verkeerd als het moet verkeerd gaan (murphy vindt dan een plaats aan boord). We hebben met ons vijf hard en goed gezeild; het is de verplaatsing waard en ik denk dat er naast Blauwe Knoop en in de laatste reeks Shark die dag niemand beter startte dan wij, al zeg ik het zelf.

Terug afspraak in november met een volledige team...

Verslag eurocup 31.7 uit de kuip van de Mister Sandman.

Meer dan een jaar keken we er naar uit om de Fransen en de Nederlanders te verenigen in een grote 31.7 regatta.

Met de support van Ship Shop, VVW Nieuwpoort, de Nederlandse klassenvereniging en wat Franse kontakten moest het wel slagen..

Na een aarzelend begin stroomden de inschrijvingen binnen, en er kwamen zowaar 17 deelnemende boten opdagen voor deze eersteling.

Voor ons team was het de eerste grote wedstrijd van het jaar nadat we in allerlaatste instantie voor het Open Nederlands kampioenschap, en ook nog voor de GP de la Cote D’Opale verstek gaven.

De practice race moesten we missen gezien de skipper tot acht uur vrijdagmorgen moest werken. Recupereren van de nachtdienst op het water is leuker dan in bed.

Na een mooie briefing, met een duidelijke meteo uiteenzetting en de laatste race instructies waren we er klaar voor. We kwamen zowaar, na een mooie start, als vierde aan de bovenwindse boei.

Weliswaar konden we deze positie niet vasthouden, opgejaagd door de veel meer geroutineerde andere deelnemers maakten we voor de wind wel een paar foutjes.

Wie beweert dat die Nederlanders enkel op niet stromend water uitblinken, had het verkeerd voor.

Tussen de Shoebox van Ruud Sontag, en de Magnifique met ene Flamand aan de helmstok, werd een bitsig duel uitgestreden tussen de twee dominerenede zeilmerken North Sails en UK Sails. Zij behaalden alle twee een paaltje. Hun voorsprong op de rest van het veld was tijdens die twee eerste reeksen immens. De rest volgde echter allen erg dicht opeen.

In de andere reeksen was de suprematie minder uitgesproken.

Wij moesten hard vechten om in de eerste helft van de vloot te blijven. Vooral de manoeuvers met de spi verliepen niet echt vlot in vergelijking met de andere boten. We waren blij dat we steeds erg dicht bij onze vrienden van Javelin, dat gaf ons hoop dat we de volgende dagen wel konden groeien.

Er werd sportief gezeild in de duels, een misstapje werd cash betaald.

Na drie reeksen was het tijd om te gaan rusten, en de zwakke punten te bespreken. Dit konden we op een erg leuke manier doen tijdens de Happy Hour, en daarna tijdens de lekkere BBQ.

De skipper viel dan wel bijna om van de slaap.



Dag twee begon alweer met een erg mooie uiteenzetting over het mooie weer dat ons tegemoet kwam in de vorm van een mooi frontje, waardoor we wel wat regen en daarna meer wind zouden krijgen. De omstandigheden leerden alweer dat niet alles wat men verteld over het weer, waarheid wordt.

De eerste reeks was een dubbele banaan, waarin we geen snelheid vonden na een erg matige start. De kleine Genua was té klein, de grote te groot en te bol. De nummer twee hadden wij zoals de NOR voorschreef thuisgelaten. We hebben echter beter moeten weten als we de andere deelnemers zagen denk ik dat onze twee hier wél mocht worden gebruikt. We konden net voor de over stuurboord aankomende Borabor uitwijken, hij had ons niet gezien. Het had het einde van ons seizoen kunnen zijn.



De offshore begon met een dreigend wolkendek dat kwam opzetten uit het Zuidwesten, zoals voorspeld. We kwamen derde aan het in de windse eerste merkteken, er volgde een lang spirak waarbij we de bewolking zagen dichter worden, om net voor we aan de Middelkerkebank Zuid de spi’s eraf moesten nemen, verrast werden door windstoten gevolgd door een felle regenbui. We hadden al tijdens het spirak getwijfeld over de te voeren Genua. De keuze was snel gemaakt. Amper aan het opkruisen naar de Nieuwpoortbank viel de wind snel weg. We peelden allen vlot terug naar de één.

De meeste boten kozen voor het diepere water. Javelin en ook wij kozen ervoor om op de Nieuwpoortbank de stroom te omzeilen. De wind ging echter alsmaar meer ruimen en we konden zelfs als eerste twee boten de spi trekken, we hadden de volgende boei als eersten overzeild!

Er was zowaar plaats voor enige euforie, die echter niet bleef duren toen we moesten ankeren.

De wind was verder in zee niet alleen harder, ze was duidelijk terug gekrompen, en van de goede uitgangspositie bleef niets meer over. De race werd ingekort, we konden niets meer goedmaken. De spis werden gepeeled om ze toch voor de volgende dag mooi droog te krijgen. Na de regen was de zonneschijn van de partij, het werd een prachtige avond.

Shoebox eindigde de race niet, Magnifique was eerste, en Shark nam een optie op een podiumplaats door derde te worden.

Volgde een discussie of de offshore al dan niet kon meetellen omdat er ‘ergens’ in de NOR stond dat er een tijdslimiet was van 150 minuten per wedstrijd, wat de organisatoren over het hoofd hadden gezien voor de offshore. Dit werd echter echteraf rechtgezet. We waren gekomen om de zeilen, een niets ter zake doende tijdslimiet als excuus gebruiken om een slecht resultaat te ontlopen getuigt niet van een sportieve geest.



Zondag was er een harde wind voorspeld, en de weerman had gelijk. Er werden nog drie reeksen gevaren bij een aanwakkerende wind tot een goeie zes beaufort, zuidwest, zon.

Twee paaltjes voor Magnifique, één voor Marine Diffusion nadat Shark, steeds vooraan, een OCS had en niet terugkeerde. Prime Time had problemen met zijn drie en probeerde nog met zijn grote Genua. Dit was echter te veel van het goede voor het mooie zeil en ze besloten ermee te stoppen. Ook X-Ray deed dit in de laatste race, na een BB-SB incidentje met ons, en het raken van de in de windse boei. Het had een mooi protestje kunnen zijn voor de jury, die echter niet zonder werk zat.

Er volgde een mooie prijsuitreiking, het aantal protesten in acht genomen was het niet té laat.

Al bij al een prachtig verlengd weekend, voor herhaling zeker vatbaar wat ons betreft .

Read more: Verslag eurocup 31.7 uit de kuip van de Mister Sandman.