De winterwedstrijden op de Grevelingen 2010


Kouder en harder.



Proloog.
Vermits er al direct na de Antwerprace werd begonnen, had het wat moeite gekost om in Port Zélande te geraken. We moesten naar Terneuzen uitwijken omdat net die ene zondag dat de halve Antwerprace vloot door het Kanaal van Wemeldinge moest, het kanaal was afgesloten.
Boze tongen dachten al aan een boycot ivm de uitdieping van de Schelde, of late represailles voor het Fortis débacle.
Op zaterdag hadden we echter het geluk aan onze zijde en konden we eigenlijk zonder wachten de sluis en alle bruggen in één keer door. Ook die aan Bruinisse. Toch was het al donker als we Brouwershaven binnenvoeren.
We konden de boot aanmeren voor het hotelletje dat we hadden geboekt. Het eten was er voortreffelijk, de bediening eveneens. Na een rustige nacht zeilden we dan vroeg door naar Port Zélande, waar de rest van de crew ons opwachtte.

De races.
Het begon al goed in de eerste reeks. Omdat we de briefing niet hadden gehaald, wisten we niet dat dit jaar de 317’s voor de J80’s startten. De eerste reeks werd zonder tijdsopname op goed geluk naar de startlijn gezeild, wat nog een redelijk resultaat opleverde. In de tweede reeks konden we 720° draaien nadat we een protest kregen van Javelin die we zouden hebben gehinderd voor de start. Omdat het toch nog een lange winter zou worden waren we zo eerlijk om de vermeende fout goed te maken. We konden in die reeks de schade nog wel beperken dankzij een mooi paar kruisrakken.
De eerste racedag hadden we in de eerste twee reeksen dan ook een matig resultaat, achter in de middenmoot. De blauwe 317’s (Knoop en Shark), en Big Time waren te snel voor de anderen, die elkaar waard bleken te zijn. Het pak zat echter allemaal veel dichter op elkaar dan verleden jaar.
In de derde reeks lagen we zowaar vierde als ene Javelin het nodig vond om een BB niet te geven, en dankzij een noodtack konden we beide boten van ernstige schade vrijwaren. Moet je dan van dezelfde club zijn…
De tacktieker, een kopij van Darth Vader van StarWars, dacht blijkbaar dat er niet meer met reglementen rekening moest gehouden worden. 720 graden draaien om de fout te corrigeren is helaas ook niet aan hen besteed. Wij verloren uiteraard heel wat plaatsen en de middenmoot was dus alweer ons lot.
Gezien we meer dan twee uur moeten autorijden om er te geraken, en ik die avond thuis werd verwacht rond zes uur, dienden we geen protest in. Het zeilen moet ook leuk blijven.
Maar niet geklaagd , we konden alleen maar verbeteren.

Dag twee was er erg veel wind. Gezien we allemaal erg close varen, kon het wel eens gevaarlijk worden. En ja, we werden aangevaren door een andere 317, die echter wel zo sportief was om zijn fout in te zien, en achteraf een regeling voor te stellen. Zo hoort het. Na vijf seizoenen was het de eerste keer dat we wat schade opliepen, naast de gebeurlijke schrammen natuurlijk.
Als je thuis voor de haard zit, zal het niet gebeuren.
Nieuwkomers First One , Elektron en Driftkikker zijn uit het goede sportieve hout gesneden en kennen hun reglementen en hun boot. Hiermee strijden is een plezier.

Er was nog wel wat aarzeling de volgende reeksen. Vooral als we Javelin telkens weer andere boten zagen pesten, besloot ik vooral ver van hen weg te blijven. Kwestie van eventuele inruilwaarde van de boot veilig te stellen. We waren er de laatste zondagen soms al eens voor, tot onze grote vreugde…
We konden dan ook telkens wel terugblikken op een erg goed verlopen winter.
De resultaten waren in stijgende lijn en we konden meestal wel in de eerste helft finishen.
Op die ene keer na dat we bijna laatste werden.

Als je een noodtack moet doen terwijl de spiboom er bijna bij staat aan de hoge boei, maak je dat niet zomaar even goed. Zeker niet in een dicht veld.
Een ‘Oostendse colleire ‘ volgde. Bij deze aanval van verbaal geweld, heb ik me eeuwig belachelijk gemaakt. Maar gelukkig had ik deze karikatuur ook wel door, wat dan weer veel goedmaakte. Pompidon moet wel een erg eigen idee hebben gehad hierover.
Het ging dan eigenlijk almaar beter. Steeds was er een mooie strijd. Bij de aankomst van de meeste reeksen was het een secondenspel tussen boot vier en boot negen.

De laatste dag (in reeks 2) moest Javelin echter toch weer zo nodig tonen dat ze niets hadden bijgeleerd, want er was alweer een deelnemer die een noodtack moest doen in een BB-SB incident. Gelukkig met het bijhorende protest, en resulterend in een DSQ.
In de laatste reeks van de winter blijken ze daar ook het concept “vrij voor” niet te kennen. Spijtig genoeg was mijn protest echter net te laat ingediend. Het zal niet meer gebeuren, vertelde de schipper me achteraf. Wel, mijn protest zal de volgende keer ook op tijd worden ingediend.

Ondanks de erg koude winter waren de weergoden de Grevelingencup erg goed gezind. Gemiddeld was er wel een vijftien tal knopen wind, waardoor het niet koud wordt voor de crew. Ook de prima organisatie, met snel op elkaar volgende starten, is hiervoor veel dank verschuldigd.

Onze starten waren meer dan behoorlijk. Het komt er in dit veld vooral op aan de tegenstanders te kennen en te weten wie er goed kan starten, versus wie naar de lijn vaart zonder een goed plan. Bij de Knopen en de Shark moeten we niet gaan liggen, want die varen vooral veel scherper en wat harder. Zich snel vrij zeilen blijft essentieel met zoveel boten dicht opeen.

De Crew.
Algemeen was het niveau dus veel hoger dan verleden jaar. Ook op onze boot. Eindelijk gaan we snel overstag zonder veel snelheidsverlies. De spinakker heeft ook geen zotte kuren meer gehad deze winter.

De regular crew van Erwin, Jeroen, Geert en de 2 Pauls werd aangevuld met Alain. Die was een erg goede aanwinst was en heeft me enige keren afgelost toen PaulJ niet meekon, en ik het voordek moest doen na het eerste rak.

Jeroen en Geert hebben het soms moeilijk met elkaar. Beide zijn erg zeker van zichzelf, en op een kleine ruimte kan een meningsverschil wel eens escaleren. Gelukkig is er dan nog lange Paul, die als een volleerd pedagoog beide heren in het gelid krijgt. Al goed dat Alain, Erwin en Wieland goede teamspelers zijn.

We missen, na het wegvallen van Chris Blancke aan boord, nu wel een goede taktieker. Toen Laurent De Cock dan toch een gaatje vond in zijn kalender, werd dat gemis nog duidelijker aangetoond. Spijtig genoeg waren er die dag maar twee reeksen. Sturen en tactiek kombineren is niet ideaal.

De boot.
De romp was zeker niet aangroeivrij toen we eraan begonnen. Gelukkig zorgt zo’n koude winter enkel voor wat slijm. Een volgende keer zou ik Mr Sandman in december toch nog eens uit het water halen. Hiervoor was er nu echter geen tijd.

We hebben de spi niet meer uit het voorluik opgetrokken zoals verleden jaar, maar meestal direct aan loef binnengehaald. Hierdoor moesten we de klos niet meer doortrekken en konden we een man extra in de reling houden. Op een enkele keer na, was er daar nooit een probleem mee.
We misten in het begin wel wat hoogte, wat spectaculair verbeterde nadat we de voorstag een zestal ronden losten.
Aan de zijstagen hebben we nog nooit iets veranderd in die vijf seizoenen, wat allicht wel niet ideaal is. Het snelheidsverschil aan de wind wordt vooral door de trim van het grootzeil bepaald. Te dicht aantrekken leidt tot snelheidsverlies. De achterstag werd, behoudens die ene keer dat het erg hard waaide, nooit helemaal doorgezet.

We hadden eigenlijk enkel problemen met een slippende genuaval. Daarnaast met het telkens weer vastlopen van de splinternieuwe Genua in de nieuwe tuffluff (als we die weer optrokken aan de benedenwindse boei). Nadat we dit euvel herstelden met een nieuwe val en een spuitbus McLube voor de Genua, hebben we daar geen last meer van gehad.

Epiloog.
Het is telkenmale vroeg opstaan. Gelukkig hebben we steeds droge zondagen gehad. Er was een goede sfeer in de auto, soms met wat gesnurk. We ontdekten ook het strandpaviljoen, waar we na de races nog snel onze droge kelen konden spoelen alvorens de terugtocht aan te vatten. Moe en voldaan.

We zien al uit naar de volgende editie. Hopelijk met ongeveer even veel boten. En dezelfde crew.

Eindresultaat.
In totaal waren we 8ste op 19 deelnemers. Verleden jaar waren we zevende. Het veld was dit jaar wel sterker. Na 17 reeksen hebben we maar een fractie meer punten dan de plaatsen zes en zeven. Error: Embedded data could not be displayed.